Πράσσειν επαναστάσεις και πορτοκαλί άλογα.

Τον τελευταίο καιρό στο Ιράν υπήρξαν οδυνηρότατες πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα του εμφύλιου πολέμου. Η πανωλεθρία του υποψηφίου της πλουτοκρατικής, φιλοαμερικανικής πτέρυγας του ιρανικού κατεστημένου Μουσαντί από τον Αχμαντινετζάντ (που πήρε σχεδόν τα δύο τρίτα των ψήφων από τον πρώτο γύρo) δεν αποθάρρυνε τον πρώην πρόεδρο του Ιράν Χασεμί Ραφσανζανί, ο οποίος αποφάσισε να προχωρήσει στο οργανωμένο εκ των προτέρων σχέδιο «βελούδινου» χρωματιστού πραξικοπήματος. Αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν οι διαδηλώσεις, οι συγκρούσεις, το αίμα που χύθηκε. Αυτά που είδαμε (Ποιοί «δημοσιογράφοι» αλήθεια τα έστελναν; Πόσο αξιόπιστοι ήταν; ) και κυρίως αυτά που δεν είδαμε στους δέκτες μας…

Φυσικά, η «δημοκρατική» και επιλεκτικώς ευαίσθητη δύση εξεγέρθηκε για την καταπίεση και το αίμα που χύθηκε. Η επικρατούσα θέση τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη ήταν ότι στο Ιράν οι νέοι εξεγέρθηκαν εναντίον του τυραννικού ισλαμικού καθεστώτος που «μαγείρεψε» το αποτέλεσμα των πρόσφατων προεδρικών εκλογών, κλέβοντας τη νίκη από τους «προοδευτικούς» μεταρρυθμιστές. Εκτός από σπάνιες λαμπρές εξαιρέσεις οι Έλληνες δημοσιογράφοι (συμπλέοντας απόλυτα, για πρώτη ίσως φορά , με τους δυτικούς συναδέλφους τους) αναπαρήγαγαν τη συγκεκριμένη θέση, η οποία, φυσικά, είναι απλώς αισχρή προπαγάνδα και στηρίζεται σε ψεύδη. Ενίοτε μάλιστα τερατώδη…

Ας δούμε μερικά από αυτά.

* * *

Ψέμα 1: Το εκλογικό αποτέλεσμα νοθεύτηκε.

Η αλήθεια είναι ότι ουδεμία απόδειξη και ουδεμία σοβαρή και αμερόληπτη μαρτυρία υπάρχει για κάτι τέτοιο. Φυσικά, παρατυπίες υπήρξαν. Πάντα υπάρχουν παρατυπίες, ακόμα και σε «πολιτισμένες» χώρες (ας μη θυμίσω τι συνέβη στις ΗΠΑ, όταν αναμετρήθηκαν ο Μπους με τον Γκορ…). Πόσο μάλλον σε χώρες όπως το Ιράν. Όμως, είναι βέβαιο ότι οι όποιες ελάσσονος σημασίας παρατυπίες δεν αλλοίωσαν –σημαντικά- το αποτέλεσμα. Άλλωστε, τρεις βδομάδες πριν από τις εκλογές δημοσκόπηση της -αμερικανικής- «Ουάσιγκτον Ποστ» έδωσε τα ίδια αποτελέσματα με την κάλπη… Άσε που, για να δημιουργηθεί μια τόσο μεγάλη πλειοψηφία, θα έπρεπε να αλλοιώσουν ακόμα και την ψήφο του ίδιου του Μουσαβί… Και τότε, να είστε σίγουροι, ο «ελεύθερος» κόσμος δεν θα έσκουζε απλώς . Θα τους βομβάρδιζε. Πράγμα που ξέρει να κάνει πολύ καλά… Πιστέψτε με…

Ψέμα 2: Στις εκλογές αναμετρήθηκαν η « πρόοδος» με την «καθυστέρηση».

Οι πεφωτισμένοι φιλελεύθεροι με τους έξαλλους σκοταδιστές ιμάμηδες. Τους πρώτους εκπροσωπούσε ο καλός, αρχιτέκτων, ζωγράφος, μεταρρυθμιστής, ήπιος και άλλα τινά καλά Μουσαβί. Τους δεύτερους ο γνωστός επικίνδυνος τύπος που παίζει με τα πυρηνικά και τα υπερευαίσθητα νεύρα των Αμερικανών (ρεπουμπλικάνων τε και δημοκρατικών) και των συμμάχων τους Ισραηλινών (που δεν έχουν διόλου θεοκρατική αντίληψη, όταν λένε –οι «ορθόδοξοι»- ότι ο Γιαχβέ τους έδωσε τη γη αυτή και δεν είναι εγκληματίες πολέμου και τρομοκράτες, όταν σκοτώνουν παιδιά)...

Η αλήθεια είναι ότι ο και συνάδελφος (τιμή μου!!!) Μουσαβί (υπενθυμίζω εδώ ότι και ο Χίτλερ ήταν ζωγράφος…) αποτελεί ανδρείκελο μιας μερίδας κληρικών
και – κυρίως- του πάμπλουτου Αγιατολάχ Ραφσαντζανί, ο οποίος, όπως παρατηρεί ο Δελαστίκ στο Έθνος: «ήταν αυτός που ήρθε σε συμφωνία με τον πρόεδρο των HΠA Pόναλντ Pίγκαν για να προμηθεύει το Iράν όπλα στη CIA και αυτή με τη σειρά της τα έδινε στους μισθοφόρους των «Kόντρας». Στην πραγματικότητα ο «μεταρρυθμιστής» υποψήφιος εκπροσωπούσε ότι πιο αντιδραστικό και διεφθαρμένο υπάρχει στο Ιράν. Γι’ αυτό άλλωστε υποστηρίχθηκε και από την υπερεθνική ελίτ, η οποία πολύ θα επιθυμούσε (μέχρι να πάρει στα χέρια της την εξουσία η «φιλελεύθερη» αστική τάξη) να αντικατασταθεί το σημερινό, φιλολαϊκό, σε κάποιο βαθμό, ισλαμικό καθεστώς από ένα καθεστώς Σαουδαραβικού τύπου, που δεν θα αμφισβητούσε το παγκόσμιο σύστημα. Παράλληλα, το νέο καθεστώς θα προχωρούσε σε αντιλαϊκές φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και θα όξυνε τις ταξικές ανισότητες, απομακρύνοντας το ισλαμικό καθεστώς από το πνεύμα του Χομεϊνί, που ο Τάκης Φωτόπουλος παρομοιάζει με εκείνο της «απελευθερωτικής θεολογίας» στη Λατινική Αμερική.

Ψέμα 3: Οι νέοι υποστηρίζουν τον Μουσαβί.

Η αλήθεια είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νέων υποστήριζε τον Αχμαντινετζάντ. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο αυτός ο τελευταίος πρότεινε, πριν τις εκλογές, να μειωθεί το όριο ηλικίας των ψηφοφόρων. Πρόταση την οποία μπλοκάρισαν στη Βουλή οι αστικές δυνάμεις. Δηλαδή, αυτές που ο δυτικός τύπος πρόβαλε ως κόμμα της νεολαίας…
Στην πραγματικότητα στις διαδηλώσεις πήραν μέρος κυρίως οι νέοι των βορείων προαστίων της Τεχεράνης. Γι’ αυτό άλλωστε δεν ακούστηκε κανένα «ταξικού χαρακτήρα» σύνθημα για ψωμί. Οι εν λόγω διαδηλωτές δεν θα ζητούσαν ψωμί, για τον απλούστατο λόγο ότι (οι περισσότεροι από αυτούς, τουλάχιστον) έχουν. Κάποιοι μάλιστα έχουν και μπόλικο ψωμί… Το οποίο συνοδεύουν με χαβιάρι… Που κι από αυτό έχουν μπόλικο… Ίσως επειδή η Κασπία είναι εκεί δίπλα ή ίσως – πιο απλά- επειδή στην συντριπτική πλειοψηφία τους είναι γόνοι αστικών ή/και μεγαλοαστικών οικογενειών.

Μάλιστα, το γεγονός ότι οι νέοι αυτοί έχουν υψηλή μόρφωση εξηγεί και το ότι μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν το διαδίκτυο τόσο για την οργάνωση των κινητοποιήσεων όσο και για τη διασπορά αληθών και μη ειδήσεων σχετικά με αυτές. Εκτός κι αν πιστεύετε ότι, σε μια φτωχή χώρα όπως το Ιράν, σπουδάζουν, έχουν υπολογιστές, μπλόγκ, ξέρουν από τουίτερ και Τουίτη και μιλούν φαρσί τα αγγλικά τα παιδιά της χανούμ Αϊσέ (όπως λέμε: «κυρα Κατίνα») και του κάθε φακίρ φουκαρά… Πράγμα ελαφρώς απίθανο.

Ψέμα 4: Οι κινητοποιήσεις ήταν αυθόρμητες, προϊόν της οργής των νέων.

Αυτό πια δεν είναι απλώς ψέμα. Είναι τερατώδες ψέμα. Τι τερατώδες ψέμα… Σκέτο ανέκδοτο είναι… Πως λέγαμε κάποτε Αλβανός τουρίστας… Έτσι λέμε και σήμερα «αυθόρμητη κινητοποίηση». Όπως και σε όλες τις προηγούμενες παρδαλές περιπτώσεις έτσι και αυτή η «επανάσταση» ήταν προσχεδιασμένη. Οι ενδείξεις είναι πάμπολλες – αν και η επανάληψη του γεγονότος τις έχει καταστήσει περιττές. Θα περιοριστώ σε μία και μόνο, η οποία, αν και ελάσσονος σημασίας, δείχνει πόσο αυτοί που κινούν τα νήματα υποτιμούν τη νοημοσύνη μας.
Υποθέτω ότι πολλοί από εσάς είδατε στην τηλεόραση κάποιον ιρανικής καταγωγής ιδιοκτήτη καναλιού στις ΗΠΑ να λέει ότι μοίρασε ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ στυλούς – κάμερες σε Ιρανούς νέους, ώστε σε περίπτωση που θα υπάρξουν έκτροπα και απαγόρευση της… «ελεύθερης» και «αντικειμενικής» λειτουργίας των ΜΜΕ να μπορέσουν να στείλουν εικόνες μέσω του Διαδικτύου και του twitter και να εξασφαλιστεί με τον τρόπο αυτό η ροή πληροφοριών (κατά των κακών που θα απαγορεύσουν την ελεύθερη πληροφόρηση και την συνεπόμενη κατά αυτών τερατώδη προπαγάνδα) προς τη Δύση…

Είναι γνωστό, επίσης, ότι μοιράστηκαν κινητά, ενώ διέρρευσε ότι μοίρασαν σις κεμπάπ και γύρο με πίτα. Μάλιστα κάποιες, μετρίως έγκυρες , είναι η αλήθεια, πηγές, έκαναν γνωστό ότι ο γύρος ήταν από χοιρινό. Έτσι για να τη σπάσουν στο πνεύμα του Χομεϊνί…
Τέλος, φημολογείται ότι μοίρασαν και κρασί. Δεν έχω καμιά σίγουρη πληροφορία, άλλα εγώ πάντως θα το έκανα, γιατί αυτό κι αν θα τάραζε το πνεύμα. Τσατάλια θα τα έκανε τα νεύρα του …
Άλλα πράγματα δεν ξέρω αν μοιράστηκαν. Εμένα πάντως δεν μου έδωσαν, λόγω τιμής –και ίσως λόγω του ότι είμαι από τους κακούς- τίποτα…

* * *

Υποθέτω ότι κάθε σχόλιο περιττεύει, εκτός κι αν κάνουμε την υπόθεση ότι ο εν λόγω Αμερικανο-Ιρανός καναλάρχης είχε ρωτήσει τον θινκιτάνκη του τι μέλει γενέσθαι στον ευλογημένο τόπο του Δαρείου, κι αυτός ( ο θινκτάνκης όχι ο Δαρείος) τον παρέπεμψε σε μία μουσουλμάνα χαρτορίχτρα (που κόβει και κάτι βεντούζες μούρλια) που αφού τηλε-συνεσκέφθη με κάποιο μάγο μακρινό απόγονο του Ζωροάστρη (που τώρα ζει στην πιο ευλογημένη χώρα του μακαρίτη Καθιστού Βούβαλου και, συνεταιρισμένος με ένα πιο μακρινό απόγονο του μάγου του μακαρίτη, παριστάνει τον γκαλοπτζή) του είπε:

-Αχ, εφέντη μ’... Αυτοί είναι αχρείοι, εφέντη μ’. Αυτοί, αν χάσουν, θα κάνουν νοθεία, εφέντη μ’. Βέβαια, δε θα χάσουν, σας το είπαν όλες οι έρευνες που κάνατε, σας το ανάλυσαν όλοι οι κοινωνικοί επιστήμονες χίλιες φορές – σας το λέω κι εγώ, αν θέλετε. Δε θα χάσουν, για τον απλούστατο λόγο ότι η καταραμένη φτωχολογιά είναι πολυπληθής … Βλέπεις λεφτά για διακοπές κι εξόδους δεν έχουν, συχνά δεν έχουν και δουλειά… τι να κάνουν κι αυτοί … αραδιάζουν κουτσούβελα για να περνάει η ώρα… Πάντως, σου το λέω: αν έχαναν, θα έκαναν νοθεία… Να φιλάω σταυρό (κρυπτοχριστιανή θα είναι, απ’ ότι φαίνεται), εφέντη μ’. Νοθεία!!!
Τζαστ αζ Μιλόσεβιτς έκανε – γιού νόου όπως τότε που μήνες πριν ξέραμε ότι υπήρχαν τέσσερα-πέντε (αν θυμάμαι καλά, γριά γυναίκα που είμαι) σενάρια αυθόρμητων και απολύτως απρόβλεπτων αντιδράσεων που θα έριχναν το καθεστώς… Γιες, γιες… Τότε που εντελώς τυχαία κι αυθόρμητα βρέθηκε, μέσα στην αυθόρμητη διαδήλωση, μια αυθόρμητη μπουλντόζα που, παρορμητική ούσα, εντελώς αυθόρμητα –έτσι από μιαν ενόρμηση, εφέντη μ’- άρχισε να γκρεμίζει κάτι μη αυθόρμητα πορτοπαράθυρα και κανα δυό καθεστωτικούς τοίχους. Που έπεσαν. Μαζί με το καθεστώς. Όπως, αυθορμήτως έπεσε –με μερικούς αυθόρμητους φόνους- και το άλλο καθεστώς, στην Ουκρανία. Και το άλλο, στην Γεωργία. Και το άλλο . Και το άλλο… Και κάποια άλλα, δώθε κείθε και παραπέραθε. Στον Καύκασο και αλλαχού.

Έτσι θα έκαναν κι αυτοί, εφέντη μ’. Νοθεία... Άρα δε μοιράζεις κι εσύ καμπόσα στυλουδάκια μετά κρυφής καμερός, να έρθουν και να σου γίνουν όλα τα παιδιά του Ιράν «ρεπόρτερ χωρίς σύνορα» και να το κάνουμε ζούγκλα το πράμα; Στο κάτω κάτω τι παραπάνω έχει ένας Τριανταφυλλόπουλος;

Και ο επιχειρηματίας, πατριώτης ων, την άκουσε την χαρτορίχτρα. Και μοίρασε τα στυλοκαμεράκια. Υποθέτω ότι κάποιοι άλλοι πατριώτες θα άκουσαν καμιά καφετζού. Έτσι μοιράστηκαν –μάλλον- τα κινητά που έπαιρναν κι έδιναν πληροφορίες και εντολές –δεν ξέρουμε από που κι από ποιόν- για τις κινητοποιήσεις.
Ποιος συμβούλεψε να μοιραστούν τα κεμπάπια και τα λοιπά κοψίδια, ούτε ξέρω ούτε με νοιάζει, γιατί είμαι χορτοφάγος. Αν όμως μάθετε τίποτα για το κρασί, μου λέτε…

Α, ναι! Ξέχασα να σας πω ότι για την τηλεδιάσκεψη της χαρτορίχτρας με τον μάντη χρησιμοποιήθηκε το ιδιωτικό δίκτυο του ιδιωτικού και κρυφού –όπως δηλώνει ο ίδιος στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης»- εκλογικού μηχανισμού που έστησε στο ιδιωτικό – του μπαμπά του- πανεπιστήμιο Αζάντ για τις εκλογές ο καλός Μεχντί. Τι θα πει ποιος Μεχντί; Βλάκες είστε; Ένας είναι ο Μεχντί. Ο Μεχντί Ραφσανζανί, ο γιος του εφέντη ιμάμη Ραφσατζανί, του πολύ καλού πάτρωνα του άριστου Μουσαντί , του αντιπάλου εκείνου του αχρείου που θέλει πυρηνική ενέργεια και να μοιράζει στους φτωχούς όχι στυλοκάμερες και κινητά, αλλά (άκουσον άκουσον!!!) μέρος από τα έσοδα που έχει η χώρα από τις πωλήσεις του πετρελαίου…
Σιγά μη μοιράσουμε και τζάμπα θέσεις στο πανεπιστήμιο του μπαμπά Ραφσατζανί…

* * *

Ό,τι έγινε στο Ιράν ήταν μία αποτυχημένη βελούδινη επανάσταση. Πιο συγκεκριμένα, ήταν η πρώτη απόπειρα «ηλεκτρονικού πραξικοπήματος» με τη χρήση του ίντερνετ. Και είναι θετικό το ότι απέτυχε.
Βέβαια, υπάρχει και το αρνητικό. Που είναι η βία, το αίμα που –δυστυχώς- χύθηκε. Αυτό το αίμα θα μείνει και θα διχάζει - ελπίζω όχι για πάντα- την κοινωνία του Ιράν …

Τέλος πάντων. Ας κλείσουμε με ένα θετικό: Ακόμα κι αν οι σχεδιαστές του πραξικοπήματος, εξακολουθούν (δικαίως) να μας θεωρούν ντιπ βλάκες, με αποτέλεσμα να μη να αλλάξουν στο παραμικρό το χιλιοπαιγμένο σενάριό τους, τουλάχιστον μάθαμε ότι δεν μας θεωρούν και αχρωμάτωπες. Έτσι, για να δώσουν λίγο χρώμα στη διεθνή πολιτική σκηνή, αυτή τη φορά αποφάσισαν να αλλάξουν ως ο Μανωλιός κι από το πορτοκαλί να προτιμήσουν το πράσινο. Που είναι και της μόδας…
Ας ελπίσουμε ότι θα συνεχίσουν να αλλάζουν χρώματα, εις τρόπον ώστε, από το κρεμεζί στο τσαγαλί κι από το καναρινί στο σκ..ί, η ιστορία των βελούδινων επαναστάσεων του 21 αιώνα να μοιάζει με ουράνιο τόξο.
Πράγμα που εμένα, ως ζωγράφο, πολύ θα μου άρεσε...
Αν μάλιστα είναι κι αποτυχημένες θα μου αρέσει ακόμη περισσότερο…

ΥΓ.

1. Όχι δεν είμαι ισλαμιστής σκληροπυρηνικός οπαδός του Χομεϊνί . Ούτε μου αρέσει η μπούργκα. Ειλικρινά προτιμώ το θέαμα που βλέπω στις ελληνικές παραλίες το καλοκαίρι (αν και η οφθαλμίατρός μου λέει ότι μου κάνει κακό στα μάτια…) Όμως, σιχαίνομαι τα ψέματα και δεν τα πάω καλά με όσους πουλάνε όπλα στους Κόντρας και τους ομοίους τους…

2. Μπορεί να επανέλθω με τα ψεύδη, τις λαθροχειρίες και τα παραμύθια της χαλιμάς που μας σερβίρισαν σοβαρές, κατά τα άλλα, εφημερίδες και ακόμα σοβαρότερα, κατά τα πιο άλλα, κανάλια. Όπως η, κατά πολλούς, ναυαρχίδα της σοβαρότητος. Αυτή αύτη η βρετανική τιβούλα: το BBC αυτοπροσώπως…
Μπορεί…

Δημοσιεύτηκε στο ΝΕΟ ΤΥΠΟ της Μαγνησίας

την Κυριακή 12/ 08/09